در قسمت اول ، شما با نحوه ی کار کابل ها و متصل کردن سخت افزاری کامپیوتر ها به یکدیگر آشنا شدید. بعد از این که کامپیوتر ها را به یکدیگر متصل کردید، باید برای هر کامپیوتر IP در نظر بگیرید. این کار را در پست های قبل به صورت کامل توضیح دادم اما با این حال چند نکته را ذکر خواهم کرد.

ابتدا از کارت شبکه ی خود Properties بگیرید. در صفحه ی باز شده، بر روی Internet Protocol – TCP/IP کلیک کنید. در این قسمت می توانید آی پی را وارد کنید. بهتر است از IP های رنج C استفاده کنید. به عنوان مثال:

IP: 192.168.0.2
Subnet Mask: 255.255.255.0
Default Gateway: 192.168.0.10

به همین ترتیب به کامپیوتر های دیگر هم IP بدهید. توجه کنید اگر بیش از دو کامپیوتر دارید، باید از یک عدد سوییچ هم استفاده کنید. استفاده از سوییچ برای یک شبکه ی خانگی کار خاصی ندارد اما باید به یک نکته مهم توجه کنید. برای اتصال کامپیوتر به سوییچ، شما باید کابل ها را به صورت Straight ببندید. به این معنا که هر دو سر کابل باید از یک استاندارد پیروی کنند. چون خود سوییچ توسط مدار های داخلی، سیم های کابل را معکوس می کند.

ادامه مطلب »

قبل تر در مورد کابل شبکه ی Star بحث کرده بودیم و با انواع این کابل ها و خصوصیت های کلی آنها آشنا شدیم. گفته بودیم غیر از Cat 1 ، بقیه کابل ها دارای ۸ پین هستند. به صورت ساده تر یک کابل شبکه دارای ۸ رشته سیم است! هر کدام از این سیم ها هم دارای رنگ خاصی هستند. سفید نارنجی، نارنجی، سفید سبز، آبی، سفید آبی، سبز، سفید قهوه ای و قهوه ای. اما این سیم های رنگی رنگی هر کدام چه وظیفه ای بر عهده دارند؟

دو سیم اول که سفید نارنجی و نارنجی باشند وظیفه ی ارسال داده ها را دارند و دو سیم سوم و ششم که سفید سبز و سبز هستند وظیفه ی دریافت داده ها. از ظاهر امر پیداست که ۴ سیم دیگر نقش توت فرنگی را این وسط بازی می کنند! اما واقعیت امر چیز دیگریست. ۴ سیم دیگر هم به دلیل استفاده در آینده(شرایطی خاص) و هم برای نویز گیری از اهمیت زیادی برخوردار هستند. بعضی از دوستان برای زیبایی کار می آیند این ۴ سیم را قطع می کنند! نکنید دوستان، اصلن کار خوبی نیست قطع سیم های اضافی!

ادامه مطلب »